نکات کاربردی در مدیریت تغذیهای گاوهای شیری:
بدون شک سطح درآمد یک واحد گاوداری بستگی به میزان تولید و هزینه های آن دارد که از این میان خوراک مصرفی با حدود ۶۰ تا ۶۵ درصد بیشترین نسبت به هزینه ها را در واحد گاوداری دارد.
بنابراین هر چقدر گاوهایی با ظرفیت های تولیدی بیشتر (البته با توجه به ظرفیت فیزیولوژیکی گاو) نگهداری شده و زمینه بروز توانایی های آنها (شرایط محیطی) نیز مساعد گردیده و هزینه های غذایی کاهش یابد، حرفهی گاوداری از سود بیشتری برخوردار خواهد شد. مدیران موفق واحدهای تولید کننده محصولات دامی با تلفیق هنر و تجربه گذشتگان با علوم پیشرفته تغذیه ای امروزی، آمیزه ای جالب توجهی را تحت عنوان مدیریت تغذیه ای بوجود آورده اند که با کاربرد علمی این برنامه ها در مزارع دامپروری و با سودآور نمودن این بخش تولیدی برای سرمایه گذاران این واحدها ، زمینه مطمئنی در رابطه با تضمین اقتصادی فعالیتشان را فراهم می آورند . مدیران مذکور عمده علت موفقیتشان را علم و علاقه به زمینه مورد فعالیت و تحت نظر گرفتن نکات ریزی می دانند که اگر چه ساده و عملی هستند ولی اغلب از دید افراد پنهان مانده و یا به مورد اجرا گذاشته نمی شوند . در سطور ریز به تعدادی از موارد که می توانند زمینه تغذیه کاربردی گاوهای شیری مفید و سودمند باشند ، اشاره می شود.
نکات عمومی در تغذیهی گاوهای شیری:
*گاوها را بر اساس مرحله شیرواری یا میزان تولید ، دسته بندی نموده و بر اساس نیازهایشان تغذیه نمایید.
*در طول سال از برنامه تغذیه ای که اقتصادی و متعادل شده باشد و بتواند نیازهای حیوان را برآورده نماید استفاده کنید .
*جهت مصرف حداکثر خوراک اختصاصی ، خوش خوراکی جیره مد نظر بوده و برای این منظور از اقلام خوراکی متنوع و با کیفیت خوب استفاده نمایید.
* دستگاه گوارش گاوها از قسمت های بسیار فعال بدن هستند ، برای کار بهتر این دستگاه از دادن مواد معین غافل نباشید.
*دفعات خوراک دادن به گاوها را تنظیم نموده و مطابق با برنامه عمل کنید.
* گاوها علاقه خاصی به استفاده از علوفه های تازه و آب دار دارند ، در صورت در دسترس و ارزان بودن در تغذیه آن را به کار ببرید.
*ترکیبات مواد مغذی اقلام خوراکی متنوع و متغیر است . با آنالیز در آزمایشگاه خوراک دام ، از اجزاء مواد مغذی جیره فرموله شده اطمینان حاصل نمایید.
* آب تمیز ، سالم و گوارا به صورت دائمی در اختیار گاوها قرار دهید.
* شرایط محیطی مناسبی به خصوص در فصول تابستان و زمستان برای گاوها فراهم نمایید.
* هرگونه تغییر در جیره غذایی را با مشورت مشاور تغذیه به تدریج به انجام برسانید .
بیشتر از چیزهای مخلوط ( TMR ) در گاوداری استفاده نمایید.
*تدابیر لزم برای به حداقل رسانیدن تلفات خوراک را به عمل آورید.
* برای اطمینان از میزان کافی خوراک مصرفی در جیره ، حد اطمینان را در نظر بگیرید .
*ضمن اختصاص دادن کارگران دلسوز و وظیفه شناس برای رسیدگی به تغذیه گاوها ، کارگران این بخش را به دفعات تعویض ننمائید.
*تغذیه از مواد بو و طعم دار را در نیم تا ۲ ساعت قبل از شیردوشی یا بعد از شیردوشی به انجام رسانید.
*علوفه را به مدت طولانی تغذیه ننمائید و در موقع مصرف از عدم وجود کپک و قارچ زدگی و اجسام خارجی مطمئن شوید.
*برای مقابله با عوارض مصرف جسم خارجی احتمالی ، منگنت یا آهن ربا در حیوان وارد نمایید.
*برنامه مبارزه با انگلهای داخلی به خصوص انگلهای دستگاه گوارشی را با جدیت پیگیری کنید.
*در موقع استفاده ازمواد حاوی ذرا ت ریز یا آردی به منظور بازده بهتر علوفه مصرفی و جلوگیری از ضایعات تنفسی ، از مواد خیس کننده و چسباننده نظیر چرمی یا ملاس استفاده کنید.
تغذیهی دورهای گاوهای شیرده:
تغذیه دوره ای یا مرحله ای عبارت است از طراحی برنامه های تغذیه ای گاوها بر اساس میزان تولید ، مصرف غذا ، تغییر وزن بدن و زایمان ترتیب تولید در گاوهای شیری به صورت زیر می باشد :
۱-دوره اوج شیردهی
۲-دوره افزایش وزن بدن
۳-دوره خشک (۲ ماه)
همچنین بر اساس پنج مرحله تولید حیوان به شرح زیر می باشد:
الف)از هنگام زایمان تا ۸۰ روز بعد از آن
ب) ۸۰ تا ۲۰۰ روز بعد از زایمان
ج) ۲۰۰ تا ۳۰۵ روز بعد از زایمان
د) ۴۵ تا ۶۰ روز قبل از زایمان
ه)گروه گاوهایی که دوره خشکی آنها رو به اتمام است
با توجه به این مراحل ، برنامه های تغذیه ای اختصاصی برای تولید بیشتر و نگهداری سالم گاوهای شیری به شرح ذیل توصیه می گردد:
*برنامه های تغذیه ای در مرحله اول تولید:
پس از زایمان تولید شیر به شدت افزایش می یابد و ۶ تا ۸ هفته به بیشترین مقدار می رسد اما مصرف غذا نسبت به نیازهای تولید افزایش نمی یابد ، به گونه ای که بیشترین مقدار مصرف ماده خشک ۱۲ تا ۱۵ هفته پس از زایمان خواهد بود از این رو بیشترین ماده گاوهای شیرده برای ۸ تا ۱۰ هفته در تعامل منفی انرژی خواهند بود . گاوهای پر شیر احتمالاً تا هفته بیستم در تعامل منفی انرژی خواهند بود.در این مواقع گاو شیرده کمبود انرژی دریافتی برای تولید شیر را از اندوخته های بدن تأمین کرده و در این دوره ، از وزن آن کاسته می شود . دوران بحرانی تغذیه گاوهای شیرده از زمان زایش تا اوج شیردهی است . هر کیلوگرم افزایش شیر در این دوره ، ۲۰۰ کیلوگرم شیر بیشتر در کل دوره شیردهی را در پی خواهد داشت.در این دوره رعایت موارد ذکر شده در زیر ضروری است :
*از تغییرات ناگهانی و سریع جیره که موجب ناراحتی های گوارشی می شود خودداری نموده و تغییرات تدریجی را حداقل پیش از زایش آغاز نمایید.
*از افزایش کنسانتره تا موقع بر طرف شدن تنش های مربوطه به زایمان خودداری نموده و سطح آن را تا حد نگهدارید که (ADF دریافتی گاو شیرده حداقل ۱۹%) ضمن برخورداری از سلامتی دستگاه گوارش ، شیر با کیفیتی نیز تولید شود.
*میزان مصرف کنسانتره نبایستی بیش از۲/۵٪ وزن بدن باشد. تعداد دفعات تغذیه کنسانتره باید افزایش یافته و هر بار با مقدار اندکی کنسانتره تغذیه شود.
*دقت کافی در مورد تأمین مواد مورد نیاز گاو شیرده و نسبت صحیح آن با انرژی که میزان قابل توجهی از آن از اندوخته های چربی بدن تأمین می شود ، اعمال نمایید. در این مرحله بهتر است از مواد ازته غیر پروتئینی با تجزیه کم در شکمبه استفاده نمایید.
*با استفاده از علوفه های مرغوب و با کیفیت خوب و عوامل اشتها آور ، مصرف ماده خشک را افزایش می دهید.
*سعی کنید علوفه های مورد تغذیه به قطعات ریز خرد نشوند و در صورت اجبار استفاده از چنین علوفه هایی برای حفظ تعادل pH شکمبه و کاهش اسید و دیگر ناراحتی های گوارشی از بافرهای شیمیایی نظیر بی کربنات سدیم استفاده کنید.
*عوامل استرس را نظیر واکسیناسیون ، سم چینی ، حمام ضد کنه و … را بعد از سپری شدن اوج شیردهی موکول کنید.
*استفاده از مکمل نیاسین که ممکن است از دوره خشکی آغاز شده باشد ، باید برای گاوهای پر شیر ادامه یابد . در این حالت مصرف غذا احتمالاً بیشتر و احتمال بروز بیماری کتوز کمتر خواهد شد.
*با تغذیه از مکمل های پر انرژی نظیر چربی و ملاس ، مصرف انرژی را بالا ببرید.
*مدیریت تغذیهای در مرحلهی دوم شیردهی:
در این دوره گاو مرحله حساس (Peak) یا حداکثر تولید را سپری کرده و واکنش های حیوان به حالت عادی برگشته و می تواند در صورت برخورداری از جیره متوازن ، تواناییهای تولیدی خود را بروز نماید. در این مرحله مدیریت گاوداری ، گاوهای مورد نظر را از لحاظ وضعیت بدنی بررسی نموده و در صورت برخورد با موارد غیر عادی نظیر رشد بی رویه گاوها و ا لاغری بیش از حد آنها در صدد اصلاح جیره برآیید.
*مدیریت تغذیه در مرحله آخر شیردهی:
مدیریت تغذیه ای گاوهای شیرده در این مرحله آسان تر از مراحل دیگر است . زیرا در این مرحله ، مصرف مواد غذایی بیشتر از نیازهای تولید شیر بوده ، تولید شیر رو به کاهش است .
نکاتی که باید مد نظر مدیریت گاوداری باشد عبارتند از :
*کاهش وزن ایجاد شده در آغاز دوره شیردهی باید به گونه ای جبران شود که گاو در آغاز دوره خشکی از وزن مناسبی برخوردار باشد.
*حداکثر کوشش در رابطه با تداوم شیردهی در حد امکان به عمل آید.
*تلیسه های جوان ، نیازهای ویژه ای برای رشد دارند ، بنابراین برای ایجاد رشد در تلیسهی ۲ ساله (شکم اول) ۲۰% و برای تلیسههای۳ ساله (شکم دوم) ۱۰% از مواد غذایی بیشتر از مقدار مورد نیاز برای نگهداری منظور شود.
*با توجه به نیاز کم مواد مغذی ، می توان نسبت علوفه حجیم به کنسانتره را افزایش داده و با استفاده از ترکیبات ازت دار غیر پروتئینی هزینه های غذایی را کاهش داد.
*برای خشک کردن گاوها در پایان این مرحله می توان غذا و آب مصرفی را محدود نمود.
*مدیریت تغذیهای گاوهای خشک:
برای آماده سازی گاو برای شیردهی بعدی ، بایستی یک دوره خشک در نظر گرفت . با در نظر گرفتن یک دوره خشک ۶۰ روزه تولید شیردهی بعد برای بیشتر ماده گاوها ، بهینه خواهد شد. اگر دوره خشک کمتر از ۴۰ روز باشد بافت پستان گاو زمان کافی برای بازسازی نداشته و در نتیجه تولید شیر دوره بعدی ایده آل نخواهد بود. اگر دوره خشک گاو بیشتر از ۷۰ روز باشد ، گاو بیش از حد چاق می شود ، در حالی که تولید شیر در دوره بعد زیاد نشده و دشواری زایمان به دلیل چاقی نیز به وجود خواهد آمد . گفته می شود که بازدهی مصرف انرژی برای بافت سازی به هنگام شیردهی بیشتر از دوره خشک است ، از این رو باید کوشش کرد که کاهش وزن گاو در هفته های پایانی شیردهی جبران گردد. بدین ترتیب افزایش وزن ماده گاو در دوره خشک بیشتر مربوط به رشد جنین خواهد بود .
مواردی که در این مرحله در زمینه تغذیه گاوها باید رعایت شود عبارتند از:
*مصرف کلسیم بایستی به کمتر از ۱۰۰ گرم در روز محدود شود و همزمان فسفر کافی در اختیار گاوها قرار گیرد (۳۵ تا ۴۰ گرم فسفر در روز برای نژادهای بزرگ ) کلسیم بیشتر ، به ویژه اگر جیره از نظر فسفر کمبود داشته باشد، احتمال بروز بیماری تب شیر را افزایش می دهد.
*اگر علوفه کمبود سلنیوم دارد باید روزانه ۳ تا ۵ میلیگرم سلنیوم به علوفه اضافه گردد.
*از تغذیه زیاد ماده معدنی باید خودداری شود (به ویژه مخلوط با نمک سدیم) و مصرف نمک طعام را باید به حداکثر ۲۸ گرم در روز محدود نمود .
*مصرف زیاد نمک موجب نگهداری آب در بدن و ایجاد فیز یا ادم در برخی گاوها به ویژه تلیه های شکم اول می شود.
*تاثیر شیردهی بر نیاز غذایی:
نیاز غذایی و میزان غذای دریافتی، تفاوتهای بسیاری در طول دورهی شیردهی دارند. و به ۴ مرحله تقسیم میشوند:
*مرحلهی اول:
معمولا گاوها بین ۳۰ تا ۴۰ روز بعد از زایش، حداکثر تولید شیر را دارند. از زمان زایش تا رسیدن به میزان حداکثر، سختترین زمان برای ارضای نیازهای غذایی یک گاو شیرده مخصوصا از لحاظ انرژی و پروتئین میباشد. معمولا بعد از ۹۰ روز (در آغاز دورهی دوم) غذای خشک دریافتی برای تامین انرژی مورد نیاز کفایت میکند.
مواد فیبری کافی در جیره از اختلالات متابولیک جلوگیری میکند. مقدار فیبر خام به نوع آن بستگی دارد ولی نباید از ۱۶٪ مادهی خشک دریافتی کمتر باشد.در طول دورهی اول، باید از علوفهی با کیفیت، با انرژی زیاد و همراه با میزان زیادی نشاستهی سهلالهضم استفاده شود. جیره با انرژی زیاد، به کاهش کمتر وزن بدن کمک میکند؛ نشاسته هم تاثیر مثبتی بر تولید شیر و پروتئین (درصد آن از چربی شیر کمتر است) میگذارد. مصرف بیش از حد نشاستهی سیب زمینی و غلات باعث اسیدوز شکمبه میشود.هم چنین اسیدوز نتیجهی شیردهی زودتر از موعد هم است. اسیدوز عامل برگشتگی شیردان میباشد.ترکیب روزانهی اجزای جیره مزایای بیشتری نسبت به خوراندن آنها به دام به صورت مجزا دارد. اگر مقادیر زیاد کنسانتره در یک جیرهی کامل مخلوط (TMR) باشد، تاثیر مثبتی در بهبود و افزایش درصد سرشیر دارد. فایدهی اصلی تغذیهی TMR، از بین بردن خطر اسیدوز با مجبور کردن دام به خوردن همزمان علوفه، کنسانتره و غلات است. توصیه میشود تا جیره با مقادیر کافی از مواد معدنی و ویتامین برای جلوگیری از کمبود، غنی شود.
*مرحلهی دوم:
بین ۹۰ تا ۲۰۰ روز بعد از زایش٬ مادهی خشک دریافتی برای تامین انرژی مورد نیاز رشد و تولید شیر کافی میباشد. تغذیه با جیرهی مملو از کربوهیدرات، تاثیر کمتری بر تولید شیر نسبت به مرحلهی اول دارد. نکتهای که باید بدان توجه داشت این است که مراقب افزایش بیرویهی وزن گاو بر اثر مصرف نشاسته و شکر در آخر دورهی شیرسازی باشیم.
*مرحلهی سوم:
از ۲۰۰ روزگی به بعد تولید شیر کاهش مییابد، ولی میزان مادهی خشک دریافتی باید بالا بماند که منجر به افزایش انرژی و رشد شود.
در طول این دوره گاوهای شیرده باید با جیرهی کم انرژی تغذیه شده تا از چاقی بیش از حد آنها جلوگیری گردد. در نتیجه، طبیعتا این موضوع مورد توجه قرار میگیرد که غذاهای پرانرژی مانند ذرت و دانههای روغنی به طور کل حذف شوند.توصیه شده که جیرهی گاو، مقادیر زیادی علوفه و مقدار کمی کربوهیدراتهای قابل تجزیه داشته باشد. غذاهای پرانرژی برای گاوهای پرمحصول در دورههای ۱ و ۲ باید محدود شود تا به بهرهوری بیشتر در تولید شیر کمک کند.گاوها در انهتای دوره شیردهی باید با جیره کمتری انرژی ، تغذیه شوند
*دورهی چهارم:
دورهی چهارم دورهی خشکی و تغذیه گاو از مواد کمانرژی، غنی از ویتامین و مواد معدنی مورد نیاز است که چاقی مفرط را کاهش میدهند. به علاوه، این جیرهها از سختی زایمان و اختلالات متابولیسمی بدن پس از زایمان، از جمله تب شیر و کتوزیز جلوگیری میکند.در ماه اول دورهی خشکی برای نگهداری و تولید شیر از ۲ تا ۴ کیلوگرم، جیرهی دام باید استانداردسازی شده باشد. ظرف مدت دومین ماه، گاوها باید با جیرههایی تغذیه شوند که نیازهای تولیدی شیر را برای بازده ۵ تا ۷ کیلوگرم تضمین کند.بالطبع، این نیازها تابع شرایط رتبهی گاو هستند. وجود غذاهای حجیم و فیبردار برای عملکرد بهتر شکمبه ضروری است. پیشنهاد میشود علوفهی فیبردار عرضهشده، محتوی انرژی پایینی باشد.یک جیرهی خوب در ماه اول، شامل ۴ کیلوگرم DM از علوفهی چمنی با کیفیت معقول، همراه با ۶ کیلوگرم DM کاه و ماه دوم شامل ۶/۵ کیلوگرم علوفهی چمنی و کاه تا حد اشتها میشود. خوراک دریافتی زمانی که از علوفهی پرانرژی تامین میگردد باید محدود شود. توجه داشته باشید که گاو باید ۱۰ روز قبل از زایمان با افزایش سطح تغذیه برای تولید شیر آماده شود. محتوای جیره، بعد از زایمان نباید تغییری داشته باشد. به تدریج مقدار کنسانتره باید تا ۲ کیلوگرم در روز افزایش یابد. بعد از زایمان، این مقدار باید بر اساس شیر مورد انتظار بیشتر شود.
*گروههای تولیدی:
از نظر مدیریتی، تقسیمبندی گلههای بزرگ گاوهای شیری به گروههای تولید کننده، توجیهپذیر است. این سیستم اجازه میدهد که علوفههای با کیفیت، به تولید کنندههایی که دارای بیشترین مقدار تولید شیر هستند، داده شود. امروزه تغذیهی گاوها با کنسانترههای تفکیک شده، با سیستم جعبههای غذا دهنده خودکار میسر شده است؛ تنظیم این سیستم جیرهدهی، به عهدهی رایانههای متصل به فرستندهها یا تراشههای گوشوارهای میباشد.این سیستم اجازه میدهد تا مقدار خوراک و کنسانترهی دریافتی هر گاو با توجه به میزان شیر تولیدی آن، در ۲۴ ساعت کنترل شود.
*نیازهای تغذیه ای گاو شیرده:
مواد غذایی مورد نیاز گاو شیری از لحاظ انرژی، پروتئین، فیبرخام، مواد معدنی و ویتامینها بیان شدهاند بهطوری که در راهنماهای محلی، تحت قالب توصیه و پیشنهاد، نوع مواد مغذی مورد نیاز گاوهای شیری مشخص شدهاست.این اطلاعات ضروری هستند و اگر راهنمای محلی وجود نداشته باشد پیشنهاد میشود که از جدولهای شورای ملی (ایالات متحده) و یا انجمن تحقیقات کشاورزی (بریتانیا) یا اطلاعات ترکیبی از سایر منابع معتبر استفاده شود. این منابع اطلاعات کاربردی خوبی در اختیار افراد میگذارند.با این وجود، این اجازه وجود دارا تا افراد، ارزشهای ترجیح داده شده را جایگزین کنند.برای مثال: هنگام آمادهسازی یک گاو شیرده پرمحصول، درجهت جبران کاهش وزن در آب و هوای نامناسب، انرژی بیشتری در خوراک نیاز است.انرژی مورد نیاز برای شیردهی گاوها از جنبههای مختلفی بیان میشود. این کتابچه راهنما، مقادیر TDN (کل مواد غذایی قابل هضم) و NEL (انرژی خالص شیردهی) شرح میدهد. زیرا این استانداردها جهانی هستند.
فرمولاسیون جیوه(مقدار جیره روزانه):
قبل از اینکه فرمولاسیون جیره آغاز شود حد مجاز برای نگهداری و تولید شیر برای گاوها با وزنهای بدنی متفاوت باید شناخته شود.
**متوازن سازی جیرهی گلهی گاو شیرده:
*محاسبهی مواد غذایی مورد نیاز (مرحلهی ۱):
مرحلهی اول در تعدیل جیرهها برای گاوهای شیری همواره محاسبه مواد مغذی مورد نیاز برای نگهداری و تولید شیر با کمک جدولهای ۱ و ۲ است. برای مثال، گاوی که در تصویر ۱ مشاهده میشود را در نظر بگیرید؛ مواد مغذی مورد نیاز آن در شروع مرحلهی دوم شیردهی با تولید روزانه ۳۵ کیلوگرم شیر با چربی و وزن ۷۰۰ کیلوگرم در جدول ۳ محاسبه شده است. مادهی خشک دریافتی برای گاوهای پربازده میتواند از ۳ تا ۴ درصد وزن، بین گاوها متفاوت باشد و همچنین، به میزان تولید شیر، مرحلهی شیردهی، شرایط محیطی (مانند دما)، کیفیت علوفه، و اشتهای هر گاو بستگی دارد و این اطلاعات نیز در جدولهای مواد مغذی مورد نیاز گاو شیرده موجود میباشد.
*مشخص کردن مقدار مصرف علوفه (مرحلهی ۲):
دومین مرحله، مشخص کردن مقدار علوفهی دریافتی میباشد. فرض میکنیم یک گاو شیرده باید ۲۵ کیلوگرم علوفه چمنی ،۱۰ کیلوگرم علوفه ذرت (٪۳۰ DM) و ۲/۵ کیلوگرم پایپ چغندر قند (۹۰٪ DM) مصرف کند. علوفهی دریافتی به وسیلهی توزین مقدار علف تازه و یا یونجه و یا بقیه مواد غذایی، در حالیکه وزن پیمانهها را از آن کم میکنیم قابل محاسبه است. به این دلیل که غالبأ چنینکاری در دامپروری آسان نیست، پس علوفهی دریافتی باید تخمین زده شود. این تخمین، چندان دقیق نیست و ممکن است باعث ایجاد خطاهایی در محاسبهی نیازها برای کنسانترههای اضافه در جیره شود. به صورت ایدهآل خوراکدهی باید با مقدار ۱۰٪ خوراک قابل خوردن باقیمانده انجام شود تا از DM دریافتی کافی اطمینان حاصل گردد و توجه داشته باشید که علوفهی پرکنسانتره، تاثیر مثبتی روی اجزای شیر خواهد داشت؛ درمقابل، اطمینان حاصل کنید که اجزای علوفه در جیره بیش از ۵۰٪ باشد.علاوه بر این، همچنین باید توجه شود که تفاوت زیادی میان گاوهای شیرده برای میزان خوراک دریافتی به صورت اختیاری وجود دارد.
*بالانس جیره از نظر DM دریافتی، انرژی و پروتئین (مرحلهی ۳):
در این مرحله مواد غذایی علوفهای، از کل مواد مورد نیاز تفریق میشوند. حداقل مقدار DM مقداری است که انتظار تولید شیر را در کوتاهمدت برطرف سازد.بنابراین قابل درک است خواستن مقداری از مواد غذایی فراهم آمده از مخلوط کنسانتره برای تضمین الزامات مقدار شیری که باید تولید شود.
*محاسبه مقدار کنسانترهها (مرحلهی ۴):
مخلوط کنسانترهای از حدود ۷۲۵ گرم TDN را درنظر بگیرید. برای تعدیل TDN ، مقداری حدود ۸ کیلوگرم (کمبود ۵۶۰۰ گرم TDN به ازای ۷۲۵ گرم TDN در هر کیلوگرم) غذای پرانرژی لازم است. برای پروتئین خام این مقدار، ۱۳۰۰ گرم در قالب ۸ قسمت مساوی ۱۶۰ گرمی در هر کیلوگرم تولید، بر اساس تغذیه خواهد بود.
